آي محبین ابی عبدالله
وقتی عزیزی رو از دست میدین
اون رو غسل میدن, كفن میکنن, با احترام دفن میکنن.
اما بميرم آن زماني كه امام سجاد براي تدفين بابا اومد
صدازد : كمي بوريا بیارید….
يا حسين *
مگر به کربلا کفن ،به غیر بوریا نبود
مگر حسین تشنه لب ،عزیز مصطفی نبود
مگر کسی که کشته شد،تنش برهنه می کنند
مگر که پاره پیرهن،به پیکرش روا نبود
سرش به نوک نیزه ها،تنش به خاک کربلا
کفن برای او به جز،شکسته نیزه ها نبود
اما آقا جان
كاش به همين بسنده كرده بودند،
اَسْرَجَتْ وَاَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ
اسب هاشون رو نعل تازه زدند بر بدن ابي عبدالله،
بازم ناله بزن بگو يا حسين…
کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون
تا نگویند کسان، جسم حسین بی‌کفن است»
«استخوانی اگر از سینه او باقی ماند
آن هم از ضرب سم اسب، شکن در شکن است»