کجایی عباس کجایی عباس
که بی علمدار و سپاهم
کجایی عباس که من براتو چشم به راهم
کجایی عباس بدون تو میبینی که من بی پناهم
رفتی و دل حرم پریشونه
ای داداش سکینه روضه میخونه از داغت دل خواهرات خونه
سقا وعده ی آبو به بچه ها دادی
سقا پس چرا مشکو به نیزه ها دادی
سقا از روی ناقه چرا توافتادی
کجایی عباس کجایی عباس
نیومدی دل نگرونم
کجایی عباس کجایی عباس
که جون تو بسته جونم
کجایی عباس کجایی عباس
بر نمیگردی تو دیگه خودم میدونم
رفتی و سکینه رو سوزوندی
کاش پیش این بچه ها میوندی چشمه ی اشک منو جوشوندی
سقا هنوز نگاهم به راهته برگرد
سقا چشم به چشم سیاهته برگرد
سقا دلم به اون روی ماهته برگرد
میبینی عباس چشام داره میره سیاهی
چشاتو واکن ، به خیمه ها بکن نگاهی
علم رو بردار ،ببین نمونده دور من دیگه سپاهی
اى داداش چشاتو حوض خون کردن
ای داداش قد منو کمون کردن ای داداش زینبو روضه خون کردن
رفتی منو گذاشتی میون این لشکر
عباس دستو گرفته سکینه روی سر
سقا بلند شو تابه غارت نره معجر
رفتی و بعد تو خیمه ها پر از بلاشد
علم که افتاد بین زنا سرو صدا شد
بلندشو برگرد ،تو خیمه ها مصیبت تازه به پاشد
ای میر حرم برو خداحافظ
بی بالو پرم برو خداحافظ چشم پر ورم برو خداحافظ
سقا مشک تو خالی دلو میسوزونه
سقا رباب داره باز لالایی میخونه
سقا بعد تو اصغر زنده نمیمونه