و اما نگاشتند بر دیوار بارگاه مقدسش:
آنکو در این مزار شریـف آرمیـده اسـت
ام البکا رقیه(س) محـنت کشیــده اســت
این قبر کوچک است از آن طفل خـردسال
کز دهر سالخورده بسى رنـج دیـده است
اینجا زتاب غم دل زینب شـده اسـت آب
بس ناله یـتـیـم بـرادر شنیـده اسـت
اینجـا ز پا فـتاده و او را ربـوده خـواب
طفلى که روى خــار مـغیلان دویده است
یا رب به جـز رقیــه کدامـین یتیـم را
سر تسکین بدیـدن سـر از تـن بریده است
نازم به آنکه هستى خـود داد و از خـداى
روز ازل مـتاع شفـاعت خـریده اسـت